من مادر هستم فیلم با ارزشی است. 

بسیار مهم است. قصه اش قصه ی انسان های امروز ماست. برخلاف گمان دیگران فکرمی کنم بر محور ارزش ها و ضد ارزش ها حرکت می کند. مخاطب را به یک جمع بندی مثبتی می رساند. فضای فیلم زاویه ی دید عمیق تری دارد از ظواهر پر زرق و برق امروزی.شخصیت ها در قصه رو می شوند و درونیات خود را بیرون می ریزند.

آدم های بد در فیلم بیمار اند نه گناهکار بالفطره. آدم های خوب هم هر چه دارند از همان یک ذره اخلاقی بوده که آن ها را به تعادل رسانده.

مادر یکی از آن قله هایی است می تواند به خوبی پستی را نشان دهد و فیلم از این کوه محکم و راسخ استفاده کرده و البته اثر را سطحی و شعار زده نکرده است.

خاطره ی دیدن این فیلم از ذهنم بیرون نخواهد رفت.

درود بر فریدون جیرانی